وبلاگ

آزادي

webloglearn — Tue, 08 Dec 2009 14:51:18 GMT

1. آرامش
به يك روايت، ما دو نوع آرامش داريم؛ آرامش قبل از طوفان، آرامش بعد از طوفان. به روايت ديگه، ما يك آرامش داريم كه بين دو طوفان قرار گرفته؛ مثل روز كه بين دو شب قرار گرفته. روز جمعه، روزيه كه بين "شب جمعه" و "جمعه شب"، گير افتاده. اگر بر اساس ساعت حساب كنيد، باز هم دو شب داريم و يك روز. شبي كه از 12 نيمه شب شروع مي‌شه تـــا سحر، و شبي كه از غروب شروع مي‌شه تـــا 12 شب.

2. آزادي
وقتي به حرف بعضي گوش مي‌كنم، چيزاي قشنگي از آزادي مي‌شنوم؛ اما وقتي به مرحله بروز و ظهور كه مي‌رسه چيز ديگه‌اي مي‌بينم. كسي كه از حكام وقت، دل خوشي نداره، به كسي توهين مي‌كنه كه به هر دليلي، منتقد آقاي فلاني هست. پس كو اون آزادي كه تا يه ربع پيش داشتي هوار مي‌كشيدي؟ شعار عشق و صفاتون رو باور كنيم، يا شكستن و آتيش زدنتون رو؟ انگار روي تابلوهاشون نوشتند: همـــه آزادند؛ و با خط نامرئي در پشتش نوشتند: ولي ما بيشتر.

3. افسانه
تعريف بعضي از چيزها سهل و ممتنع شده؛ مثل آزادي. با اين كه در ظاهر بديهيه، اما انگار رسيدن به معناي دقيق و كاملي از اون، غيرممكنه؛ و چطور مي‌شه به جايي رسيد كه هيچ كس، آدرس درستي از اون نداره. حزب اللهي و با حجاب هم مي‌گه آزادي، بي‌حجاب و قِرتي هم مي‌گه آزادي. عكسي رو ديدم كه در ميدان آزادي، دختر و پسرها رو در حال رقص طراحي كرده بود و از آزادي گفته بود. "چون نديدند حقيقت، ره افسانه زدند".

4. بد و بدتر
گاهي با خودم مي‌گم آيا عمر اين نظام سراومده؟ به هر حال هيچي دائمي نيست. اگر اينها برند، كيا مي‌خوان بيان؟ يعني كروبي مي‌خواد بشه رهبر؟ موسوي چه كاره مي‌شه؟ خاتمي چي؟ خشك و خالي كه نمي‌شه؛ و الا دليلي نداره خودشون رو به آب و آتيش بزنند. چند دهه از انقلاب بعدي بايد بگذره كه مدينه فاضله اينا ساخته بشه. نمي‌دونم ... شايد وقتي برسه كه جووناي سبز امروز به بچه‌هاشون بگن: "بد رفت و بدتر اومد".

سالگرد

webloglearn — Sat, 28 Nov 2009 15:20:18 GMT

1. آسمان شب
كيه كه به آسمون و ستاره‌هاش علاقه نداشته باشه. كيه كه چشم ديدن داشته باشه و محو بزرگي و سادگيش نشه. همه چيزش زيباست؛ شب و روزش، طلوع و غروبش، خورشيد و ماه و ستاره‌هاش. به تازگي به دعوت دوست خوب منجمم، به ديدن آسمون رفتم؛ نه با چشم و نه با تلسكوپ. روش نويني بود براي نمايش آسمون بر پرده مقعري كه مثل سقف آسمونه. دستگاه مخصوص كه در مركز سالن بود روشن شد و آسمون شب رو بر سقف گنبدي بالاي سرم پهن كرد؛ و او شروع كرد به گفتن. لذت مضاعفي داره شناخت آسمان از زبان دوست.

2. اولين وبلاگ
هفته پيش به ديدن اولين وبلاگم رفته بودم. 9 سال از عمرش مي‌گذره. بازخوني نوشته‌هام - كه اكثرش خصوصيه - همراه بود با تجديد خاطره و خنده‌هاي بلند. دستي به سر و گوشش كشيدم و براي روز مبادا نوشته‌هاش رو ذخيره كردم. يواش يواش داره آماده مي‌شه براي اسباب كشي. براي يادداشتهاي شخصي، نياز به محيط مناسبه؛ حتي اگر گذاشتن عكس باشه.

3. فتو وبلاگ
بيشتر زماني رو كه به اينترنت اختصاص مي‌دم، صرف فتوبلاگم مي‌كنم. بعد از يك سال، جاي خودش رو پيدا كرده. من هم جايگاه خودم رو پيدا كردم. وقتي در كنار هم نوعانت قرار مي‌گيري، بهتر مي‌توني بفهمي كه در چه رتبه و مرحله‌اي قرار گرفتي. در اين وبلاگ، تصاويرم، حكم تفريح و سرگرمي رو براي بعضي داشت. گاهي هم يه آدم لوده از راه مي‌رسيد و چيزي واسه خودش مي‌پروند. اونجا، هم كنترل كاملي بر تصاوير و نوشته‌ها دارم، هم مي‌تونم از نظرات تخصصي ديگران استفاده كنم، و هم حضورم مفيد و با ارزشه.

4. سالگرد
يك سال گذشت. آدم نمي‌دونه كه بگه چه زود گذشت، يا چه سخت گذشت. زود گذشت، كه انگار همين ديروز در كنارمون بود؛ و دير گذشت، كه هر لحظه بدون حضور او، چقدر سخت گذشت. گاهي كه چند نفر با هم در خونه صحبت مي‌كنند، صداش رو در ميون اونها مي‌شنوم. گاهي منتظرم كه اون در رو به روي من باز كنه؛ و هنوز دشواره برام كه بالاي سرش در بهشت زهرا برم.

آدمي

webloglearn — Fri, 27 Nov 2009 12:35:18 GMT

1. خزان
مسافرت در اين فصل، سخته؛ به خاطر سرما و ناپايداري هواش. اينجا آفتابيه؛ مي‌ري تو جاده بارون مياد؛ يه كم اونورتر، هوا سوز داره و برف زمين رو پوشنده. با اين حال يه چيزهايي هست كه در غير پاييز نمي‌شه ديد. خزان طبيعت، منحصر به فرده و ديدني. تغيير رنگ برگها و تعويض پوشش زمين. بعضي از محصولات هست كه در همين فصل به بار مي‌شينه؛ مثل زعفران. بالاخره امسال تونستم از برداشت زعفران عكس بگيرم.

2. آدمي
دوست تازه به دوران رسيده‌ام، از كارم پرسيدم. از سفرهام براش گفتم و از مردم محرومي كه ديدم. از محروميتهايي كه فراتر از زمانه. از بي‌آبي به معناي مطلق؛ از بي‌پولي به معناي باور نكردني. و گفتم با اين كه نيازشون زياده، اما توقعشون كمه. مي‌توني با 50-100 تومن كه براي تو عددي نيست، باري رو از دوششون ور داري. در پايان حرفم گفت: «به من چه. دولت بره كمكشون كنه». همچين گفت كه تن "سعدي" به گور لرزيد: "تو كز محنت ديگران بي‌غمي ... كه قطعا نهند نام تو آدمي".

3. خلوت
تنهايي اگر يك بدي داره، صدتا خوبي داره. در خلوت، وقت پيدا مي‌كني به خودت برسي؛ به درسات، به كارات، به تفريحت، به زندگيت. فرصت پيدا مي‌كني به خودت بيايي و ببيني كي هستي و كجاي راه هستي. در جمع كه باشي، همهمه زياده؛ همهمه كه شد، تمركز كم مي‌شه؛ تمركز كه كم شد، خطا بيشتر مي‌شه؛ خطا كه سر زد، دلخوري و ملامت و ندامته كه سرازير مي‌شه. "سفره باز نشده، فقط يك عيب داره". تنهايي و خلوت هم همين طور؛ فقط مرد مي‌خواد كه تحمل كنه.

4. ماندن
يه وقتايي كه حال خوبي بهم دست مي‌ده، از ترس اينكه از دستش بدم، از ته دل آرزو مي‌كنم كه كاش زمان متوقف مي‌شد و همه چي همينجا تموم. خوب شدن سخته، و خوب موندن سختتر از اون. بر عكس بد شدن كه به يه چشم بر هم زدن، حاصل مي‌شه، و بد موندن كه عادت آدما شده. چه راحت به بدي عادت مي كنيم؛ مثل اعتياد به سيگار؛ و چه سخت به سراغ خوب موندن مي‌ريم.

پرده سوم ابطحي

webloglearn — Sun, 22 Nov 2009 15:06:18 GMT

سلام

امروز "وب نوشت" ابطحي از بيرون از زندان به روز شد، با عنوان "آزاد شدم":

«به نام خداي آزادي
دوران هجر را گذرانديم و زنده ايم. ما را به سخت جاني خود اين گمان نبود 6 روز از بهار و تمام تابستان و 61 روز از پاييز را در زندان گذرانديم. درست 160 روز. چه سخت بود و تلخ. امروز آزاد شدم.
از همه کساني که در اين مدت لطف کردند و يادي از من کردند و از همه کساني که به هر دليل با من مخالف بودند و بر عليه من حرف زدند و نوشتند و يا از من ياد نکردند ممنونم. از خانواده ي عزيز و مهربانم بيش از همه ممنونم. به خصوص از همسر عزيزم که بار تنهايي و سياست و خانواده را زينب وار بر دوش کشيد.
تا فرصتي که بتوانم روزنوشت هاي دائمم را مثل گذشته شروع کنم، شادي برايتان آرزو دارم؛ و براي آزادي همه دوستانم که هنوز در زندانند دعا مي کنم. به خصوص براي رمضان زاده و صفايي فراهاني که امروز با چشم اشک بار از يکديگر خداحافظي کرديم.»

چه كسي منكر جنجالي بودن ابطحي است؟ او چه زماني كه آزاد بود و در جبهه اصلاحات و در خط مقدم مخالفت با دولت، فرياد تقلب سر مي‌داد، و چه در دادگاه، عليه خيلي چيزها ندامت‌نامه مي‌خواند، نشان داد كه چقدر در بازي كردن اين نقش، مهارت دارد. حالا منتظر پرده سوم ابطحي هستم: دوره پس از زندان.

دي جي كالا

webloglearn — Fri, 20 Nov 2009 23:32:18 GMT

سلام

مدتي است كه در صدد ارتقاء دوربين عكاسي يا خريد دوربين جديد هستم. براي آشنايي با دوربينهاي جديد و كسب اطلاع از قيمتشان، متوسل به خواندن بروشور و وبگردي شده‌ام. هفته پيش به نمايشگاه دوربين و تجهيزات جانبي رفتم كه موفق به خريد 6 كنسرو لوبيا، يك شيشه ترشي و يك بسته بزرگ پفك شدم. اينترنت هم يك نمايشگاه بزرگ است كه اگر نداني كجايش را بگردي، چيز ديگري نصيبت مي‌شود.
در زمينه دوربين، چند منبع خارجي دارم كه به من در شناخت دوربينها، كمك مي‌كنند. البته زبانشان خارجي است و بيشتر اطلاعاتشان تخصصي، كه به درد اغلب مردم ما نمي‌خورد.

دي جي كالا

"دي جي كالا" (DigiKala) پايگاه ايراني و فارسي زباني است كه اطلاعات مفصل و مرتبي درباره چند كالاي معروف ديجيتالي (دوربين عكاسي و فيلمبرداري، گوشي موبايل، رايانه، لب تاپ و ...) در اختيار خواننده مي‌گذارد.
ديروز زمان زيادي را در بخش دوربين آن به گشت و گذار پرداختم. تقريبا درباره هر دوربين ديجيتالي، مطلب دارد و مطالب آن در حد مقاله علمي، مفيد و روشنگر است. در كنار زبان ساده و عمومي مقالات، مشخصات فني و تخصصي دوربين به زبان فارسي نوشته شده است. به علاوه، با ارائه قيمت بازار، امكان سفارش و خريد اينترنتي كالاي مورد نظر را به مشتري مي‌دهد. اما اين تمام مطلب نيست.

ويژگي مهم "دي جي كالا"، اين است كه به كاربر اجازه مي‌دهد اطلاعات 5 كالا را در كنار هم قرار داده و آنها را مقايسه كنيد؛ مثلا فلان مدل از دوربين كنون (Canon) را با فلان مدل از دوربين نيكون (Nikon) مقايسه كند. در اين حالت، اطلاعات هر كالا، در ستوني مستقل و در كنار كالاهاي ديگر، قرار مي‌گيرد.

نكته جالب ديگر، ذكر نقات قوت و ضعف هر يك از كالاهاست. مثلا نقاط قوت دوربين "Canon PowerShot SX20 IS" از نظر نويسنده، به اين شرح است:

• استفاده از حسگر 12.1 مگاپيکسلي به همراه پردازنده تصوير DIGIC4 کانن
• عكسهايي با كيفيتي بسيار بالا
• لنز وايد با زوم اپتيكال 20 برابر و موتور اولتراسونيك
• لرزشگير دست بسيار کارآمد
• صفحه نمايش چرخان در تمام زوايا با كيفيتي بالا
• تجهيز دوربين به کفشک فلاش جهت اتصال فلاش خارجي
• زوم بسيار نرم، سريع و بي صدا به جهت بکارگيري موتور اولتراسونيک در لنز
• قابليت فيلمبرداري با كيفيتي عالي HD
...

"دي جي كالا" در معرفي خودش مي‌گويد: "نقد و بررسي و فروش اينترنتي كالاي ديجيتال".

برنامه‌هاي "گفتگو" در صدا و سيما

webloglearn — Wed, 18 Nov 2009 10:20:18 GMT

گفتگو با "اسماعيل ميرفخرايي":

يک گفت‌وگو کننده بايد صاحب تفکر، ايده و ذهن بداهه پرداز باشد و تفکراتش در راستاي تفکرات سازماني باشد که براي آن کار مي‌کند. يک گفت‌وگو کننده در درجه نخست، بايد عاملي از سياست‌هاي رسانه اي باشد که در آن کار مي‌کند. ضمن اينکه هر کس بايد تنها در حوزه تخصصي خود کار کند، مثلاً من حوزه کارم را جدا کردم، گفتم مي‌خواهم فقط در محدوده برنامه‌هاي علمي کار کنم. در مورد ورزش هم همينطور است. البته الان ورزش با سياست درآميخته، ولي باز هم تو مي‌تواني در اين حوزه خرجت را سوا کني تا کمتر دچار صدمه شوي.

يك طرفه

webloglearn — Mon, 16 Nov 2009 12:57:18 GMT

چه خوش بي مهرباني هر دو سر بي
كه يك سر مهرباني دردسر بي

بعضي از رابطه‌ها بدون اينكه بدوني، يك طرفه مي‌شه. تويي كه بايد شروع به حرف زدن كني؛ حرفاي خوب و جذاب و شاد بزني؛ به درددلها و مصيبتها و غم و غصه‌ها گوش بدي؛ ابراز محبت و مهرباني كني؛ ناراحتي و عصبانيتش رو تحمل كني. براي گرم كردن مجلس، از شعر، عكس، خاطره، سفرنامه و ... استفاده كني. وقتي به خودت مياي، مي‌بيني اين تويي كه ميدون‌دار رابطه هستي. اگر روزي غير از اين بشه؛ مثلا حال و حوصله نداشته باشي؛ كسالتي، دردي، مرضي داشته باشي؛ خالي از حرف باشي؛ حوصله پرسش و پاسخ دوستت رو نداشته باشي؛ اينجاست كه معلوم مي‌شه ترو تا وقتي مي‌خواد كه مي‌گي و مي‌خندي. اگر دوستت جا زد، و به جاي صحبت و همراهي، گفتش: تو كه حرف نمي‌زني؛ تو كه حوصله نداري؛ پس بهتر من برم"؛ اينجاست كه ثابت مي‌شه، تو هستي كه رابطه رو اداره مي‌كني. و اين رابطه تا وقتي برقراره كه براش صرف كنه. انگار كه اين ارتباط براي اون يه زنگ تفريحه؛ يه سرگرمي؛ و به اندازه ديدن يه فيلم مفرح ارزش داره. و اگر غير از اين شد، پس بهتره كه بره.

اگر مجنون دل شوريده‌اي داشت
دل ليلي از اون شوريده‌تر بي*

* شاعر: بابا طاهر

آدم زبون نفهم

webloglearn — Sat, 14 Nov 2009 13:39:18 GMT

سلام خداي من!

آخ كه چه مي‌كشي از دست اين بنده‌هات! بهت حق مي‌دم كه هر بلايي بخواي سرشون بياري. آخه آدمم اين قدر زبون نفهم! نمي‌دونم شما چطور راضي شدي به خلقتش. طفل معصوم، فرشته‌ها لابد چيزي مي‌دونستند كه اولش گفتند نـــه. ابليس لاكردار با اون سابق عبادتش، حاضر نشد با آدم كنار بياد. زبون بسته هي گفت نه، شما گفتي آره؛ از اون انكار و از شما اصرار. ببين چي شد كه دست از شما و بهشت كشيد؛ ولي جلوي اين يكي، سر خم نكرد. شايد مي‌دونست كه روزي تخم و تركه همون آدم، خودش رو درس مي‌دن. از اينها گذشته، موندم چرا با همه مشورت كردي، الا خودم!؟ آخه قربونت برم

خلقت من در جهان يك وصله ناجور بود
من كه خود راضي به اين خلقت نبودم، زور بود*

نمي‌خوام كفر بگما؛ استغفر الله؛ زبونم لال. لابد يه چيزي مي‌دوني كه من ازش بي‌خبرم. گناه ديگران رو نمي‌شورم؛ ولي تا جايي كه از حال و روز خودم با خبرم، بود و نبود من يكي، كأن لم يكنه و بي‌فايده. تو هم كه اهل كار باطل و بي هدف نيستي. هستي!؟ نيستي ديگه. تو اهل فضلي خدا، نه هزل؛ بيا و در حق من يكي، بزرگي كن.

الهي ... اَنتَ كما اُحبّ؛ فَاجعَلني كما تُحِبّ. خداي من! تو چناني كه من مي‌خواهم؛ مرا چنان كن كه تو مي‌خواهي. "از مناجات حضرت امير عليه‌السلام، مفاتيح الجنان"

* شاعر: ميرزاده عشقي

پاره دل

webloglearn — Mon, 09 Nov 2009 16:46:18 GMT

هر كسي كه رفت، پاره‌اي از دل مرا با خود برد.

تلويزيون، سخنگوي دولت

webloglearn — Sat, 24 Oct 2009 13:24:18 GMT

سلام

يكي از نقشهايي كه راديو و تلويزيون در ايران بازي مي‌كند، نقش سخنگوي دولت است. البته اين حداقل قضيه است؛ چون اكثر اوقات نقش وكيل مدافع، جاده صاف كن، و جان فداي دولت را نيز ايفا كرده. جريانات قبل، حين و بعد از انتخابات رياست جمهوري، شاهد بر اين مدعاست. اگر قرار است چيزي را گران كنند، مصاحبه‌ها با نماينده‌هاي موافق و كارشناسان دولتي و گزارشهاي مردمي آغاز مي‌شود. خبرنگار ايراني در تركيه گزارش مي‌دهد كه قيمت بنزين در آنجا چقدر است. در انگليس از قيمت بالاي آب و برق، گزاراشهاي مكرر تهيه مي‌كنند؛ حتي به در خانه مردم آنجا رفته و قبض آب و برق آنها را نشان ما مي‌دهد.

اين در حالي است كه فوجي از مخالفين - نماينده‌ها، اساتيد و كارشناسان و مردم - در جامعه وجود دارند كه كم پيش مي‌آيد صدايشان از صدا و سيماي ممكلت خودشان پخش شود. با تمام ارادتي كه خدمت اين نظام دارم، از اين يك جانبه گرايي كه منجر به سانسور و كتمان حقيقت شده، ابراز نگراني مي‌كنم. اين به منزله بستن شير اطميناني است كه در روز مبادا مانع انفجار مي‌شود.

پايان سلطه

تا جايي كه اطلاع دارم اين اختصاصي به حكومت اسلامي ندارد، و در رژيم پهلوي نيز صدا و سيما در انحصار حكومت بوده. انگار كه سرنوشتش از ازل چنين رقم خورده. اما در عصر جديد و با تولد رسانه‌هاي نوين و ارزان و آزاد، به نظر مي‌آيد كه زمان سلطه صدا و سيما بر افكار عمومي، به پايان خود نزديك مي‌شود. از طرفي هر چه اين روند خودسرانه راديو و تلويزيون، پيش مي‌رود، اعتماد مردم از آنها سلب شده، و باعث حضور رقباي قدر قدرت رسانه، همچو بي بي سي - كه يار ديرين ايرانيان است - مي‌شود.